پیمان جعفر پیشه نوشته: دیروز دم افطار کامپیوتر پایتخت بودم، این طفل معصوم رو ديدم که دست فروشی میکرد. ببینید از فرط خستگی چه خوابی رفته. بالشتی از ستون سنگی و تشکی از سنگ پله
یکی دیگه از دوستان نوشته: رفته بودم بازار. 15 خرداد. بازار بزرگ تهرون که قیمت اجاره یه وجب جاش متری خداد تومنه. خداروشکر وضعشون هم می گرده. شکر
بعد این دخترک خسته رو دیدم و نشد که چشمامو ببندم و رد شم.... حتی تو خواب هم دستش به کاسه ای بود که دادن دستش و اگه سکه و اسکناسی توش نباشه معلوم نیست با این بدن ریز و نحیفش، چی به سرش می یاد... ـ
یکی این دختر رو توی بازار رو میبینه، یکی پسرکی توی مرکز کامپیوتر پایتخت، یکی یه جای دیگه، امان از اونایی که هیچکس نمیبینیدشون و .... ـ
خدایا خودت رحمتی کن ، مردیم با دست خالی از بس که غصه خوردیم و هیچ نداشتیم که دستی بگیریم، از این همه ثروتی که بهمون دادی و اختیارش دستمون نیست، نتیجه و سودش هم....!!! ـ
مردیم از این همه غصه...... ـ
اینم یه ویدئوی ارسالی کوتاه از یه دختر بچه معصوم و گرسنه کنار خیابون - مرداد ۹۰ تهران
من اگر پیامبر میشدم ، معجزهام خنداندن کودکان ِ خیابانی بود... ـ
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر