نامه ایران به سازمان ملل: به حمله نظامی بیدرنگ واکنش نشان خواهیم داد
محمد خزاعی، نماینده دائم ایران در سازمان ملل متحد.
نیکولا سرکوزی روز چهارشنبه نهم شهریورماه گفتهبود: «برنامههای هستهای نظامی و موشکهای بالستیک ایران موجب تهدید فزایندهای شده که ممکن است به حمله پیشگیرانه به تاسیسات ایران منجر شود که در آن صورت میتواند بحران بزرگی بیافریند و از این رو فرانسه به هر قیمتی خواهان اجتناب از آن است.»
به گزارش خبرگزاری فرانسه، محمد خزاعی، نماینده دائم ایران در سازمان ملل متحد، خطاب به بان گی-مون، دبیرکل سازمان ملل و همچنین خطاب به شورای امنیت که فرانسه نیز عضو آن است نوشتهاست که جمهوری اسلامی «در دفاع از ملت ایران نسبت به دفاع در برابر هرگونه حمله خارجی هیچ تردید و درنگی نخواهد کرد.»
وی در این نامه که روز پنجشنبه فرستاده شد افزودهاست که سخنان سرکوزی «اظهاراتی تحریکآمیز و اتهاماتی بیاساس» است و ایران «برای دفاع از خود تدابیر دفاعی مقتضی را اتخاذ میکند.»
نماینده دائم ایران در سازمان ملل در ادامه نامه خود سخنان رئیسجمهوری فرانسه را «غیرقابل توجیه و نامسئولانه» نامیده و آن را «بهشدت» محکوم کردهاست.
محمد خزاعی افزودهاست که «فعالیتهای هستهای ایران رویکرد نظامی ندارد و در جمع نخستین کشورهایی هستیم که مخالفت خود را با هرگونه جنگافزار کشتار جمعی از جمله هستهای اعلام کردهایم.» وی همچنین تأکید کرد که ایران «قصد حمله به هیچ کشوری را ندارد.»
پیش از وی، وزارت خارجه ایران نیز به اظهارات رئیس جمهور فرانسه در مورد حمله احتمالی به تأسیسات اتمی ایران واکنش نشان داد و گفت برای ثبات منطقه بهتر است از بیان اینگونه مطالب خودداری شود.
نیکولا سرکوزی، تهران را به داشتن برنامه محرمانه نظامی اتمی متهم کرده و گفته بود ایران از «گفتوگوی جدی» سر باز میزند و اقدامات تحریکآمیز در برابر درخواست جامعه جهانی برای شفافسازی برنامه هستهایاش انجام میدهد.
قدرتهای غربی تهران را متهم می کنند که قصد ساخت بمب اتمی را دارد. ایران همواره این اتهامات را رد کرده و اهداف برنامه هسته ای خود را صلح آمیز می خواند.
شورای امنیت تاکنون به خاطر فعالیتهای هستهای ایران چهار قطعنامه تحریمی وضع کردهاست.
این نهاد خواستار توقف فوری غنیسازی اورانیوم در ایران است؛ خواستهای که ایران آن را غیرقابل پذیرش دانستهاست.
اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
آدينه ۱٨ شهريور ۱٣۹۰ - ۹ سپتامبر ۲۰۱۱
در اواخر سال یکهزار وسیصد وهشتاد ونه ، سید محمد خاتمی با اشاره به تقویم سیاسی سال نود که برگزاری انتخابات مجلس نهم نیز در آن گنجانده شده، خواستار ایجاد فضای مناسب برای افزایش نشاط سیاسی در کشور شد. او پس از آن نیز در چند نوبت، موضوع انتخابات مجلس را پیش کشید و نهایتاً شرایطی برای شرکت اصلاح طلبان در انتخابات مطرح نمود. البته هنوز مشخص نیست که اولاً آیا واقعا ً خاتمی از شرکت در انتخابات حمایت کرده یا نه و ثانیاً به فرض صحت اظهارات منتسب به خاتمی، او به نمایندگی از چه فرد یا افرادی، حداقل های لازم برای حضور اصلاح طلبان در انتخابات را تعیین کرده است اما اظهارات منتسب به او بلافاصله واکنش هایی را در میان نحله های گوناگون سیاسی برانگیخت. وقیح ترین عناصر حکومتی که بهترین نام برای آنان «چماقداران کلامی» است همین سخنان را بهانه قرار دادند و خواستار مجازات همزمان کروبی، موسوی و خاتمی شدند و گروهی دیگر نیز «اصلاح طلبان خوب» را نصیحت کردند تا با اعلام برائت از مثلث «کروبی، موسوی و خاتمی» و تعیین تکلیف با هاشمی رفسنجانی، شانس خود برای تأیید صلاحیت در انتخابات پیش رو را افزایش دهند.
این سخنان، در میان اصلاح طلبان هم بازتاب های گسترده و متنوعی داشت. عده ای بر حسب عادت، تنها به این دلیل از «حضور در انتخابات» حمایت کردند که خاتمی در این مورد سخن گفته بود. عده ای دیگر که احتمالاً از تشویق کنندگان اصلی خاتمی به حمایت از «مشارکت در بازی انتخابات» بودند جدی تر از گروه نخست به میدان آمدند و «اصلاح طلبان مخالفِ انتخابات» را با اظهاراتی نه چندان دوستانه، نوازش کردند. طیف سوم از اصلاح طلبان، عناصری بودند که ضمن علاقمندی به خاتمی، خود متحمل هزینه های فراوان در راه پیشبرد اصلاحات شده اند. این گروه، تلاش کردند اظهارات خاتمی را، نه اظهار علاقه به «شرکت در انتخابات» بلکه اقدامی هوشمندانه برای «انداختن توپ در زمین اقتدارگرایان» بدانند. در مقابل، گروه دیگری از اصلاح طلبان، به دو دلیل روشن، با شرکت در انتخابات مخالفت کردند. نخستین دلیل این گروه آن بود که نه تنها نشانه ای از بازگشت منطق و انصاف به عملکرد سران نظام مشاهده نشده بلکه رأس حاکمیت و حقوق بگیران او هر روز بر خشونت کلامی و رفتاری خود در برابر منتقدان و مخالفان افزوده اند. دومین دلیل که این گروه را به عدم شرکت در انتخابات تشویق می کرد کاهش روز افزون اختیارات مجلس و تبدیل قوه قانون گذاری کشور به یک مجموعه «کاملاً بی اراده و امربر» بود.
به عقیده این طیف از اصلاح طلبان، رفتار یکی دو سال اخیر آقای خامنه ای شرایطی را بر مجلس تحمیل کرده که حتی به فرض برگزاری یک انتخابات نسبتاً ازاد، مجلس نهم فاقد قدرت تأثیرگذاری بر تحولات کشور خواهد بود و شرکت اصلاح طلبان در انتخابات تنها موجب مشروعیت بخشیدن به حکومتی خواهد شد که با اطلاع رسانی های دو سال گذشته، مشروعیت خود را تا حدود زیادی از دست داده است. اما در میان اصلاح طلبان گروه دیگری نیز حضور دارند که با استناد به برخی مواضع پیشین کروبی و موسوی، شرکت در انتخابات را ضروری بر می شمارند. التبه این گروه، خود به دو دسته تقسیم می شوند. دسته اول، کسانی هستند که قبلاً تصمیم خود را گرفته اند و استناد ایشان به مواضع کروبی و موسوی، تنها استفاده ابزاری از وجهه فعلی این دو سیاستمدار شجاع است. اما طیف دوم از این گروه، به دلیل ایمان به استحکام و منطقی بودن مواضع این دو همراه شجاع جنبش سبز، پیروی از آنها را ضروری می شمارند و با این تلقی که «شرکت در انتخابات، خواسته موسوی و کروبی است» بر مشارکت در انتخابات پافشاری می کنند. می توان انگیزه این طیف از اصلاح طلبان را ستود اما به نظر می رسد استناد به مواضع یک سال – و شاید – دوسال قبل دو عنصر سرشناس سیاسی، به آن شرط می تواند چراغِ راه فعالان سیاسی قرار گیرد که شرایط امروز کشور نسبت به زمان اظهارنظر قبلی، تغییر قابل توجه نکرده باشد در حالی که بدون کوچک ترین تردید، مواضع فعلی کروبی و موسوی در برابر مدیریت کشور و حتی نسبت به اصل حاکمیت، نمی تواند با آنچه که آنها در دو سال گذشته پیگیری می کردند یکسان باشد. اظهار نظر جدید دو یار زندانی مردم هم مادام که آنها از دسترسی به اطلاعات دقیق محروم باشند همانند اظهارنظر قدیمی و پیش از زندان ایشان است که بدون تطبیق با شرایط جدید کشور، نمی تواند راهنمای حامیان آن دو باشد.
خوشبختانه با ریسک پذیری فرزندان شجاع کروبی و موسوی، این دو پیشتاز زندانی جنبش سبز، تا حدود زیادی در جریان تحولات کشور قرار گرفته اند و سپس به اظهارنظر انتخاباتی پرداخته اند. فرزندان مهندس موسوی، پس از دیدار با پدر خویش نظر او در مورد انتخابات را به این صورت اعلام کرده اند که: «با توجه به تداوم وضعیت فعلی نمی توان امیدی به انتخابات و شرکت در آن داشت.» کروبی نیز در دیدار با همسر و فرزند ارشد خود اظهار داشته که «محکم تر از گذشته بر مواضع خویش ایستاده ام». با اندکی تعمق در مواضع پیشین کروبی، به راحتی می توان نظر فعلی او نسبت به انتخابات را کشف نمود. او تا قبل از زندانی شدن رسمی، بارها بر وقوع تقلب گسترده در انتخابات ۲۲ خرداد ۸۸ تأکید کرد و مجریان و ناظران فعلی انتخابات در ایران را فاقد صلاحیت برای پاسداری از آرای مردم دانست.
کروبی در یکی از صریح ترین موضع گیری های خویش نسبت به متولیان انتخابات، موثرترین عنصر انتحاباتی کشور را به صورت مستقیم مورد خطاب قرار داد که: «آقای جنتی! آنچه را شما فتنه می نامید و برایش سر و دست و پا می تراشید، انتخاباتی بود که طبق معمول توسط شما و اتاق های فکر هدایت کننده ی امثال جنابعالی در شورای نگهبان و وزارت کشور و … مهندسی شد تا در شکلی ظاهرالصلاح، مطلوب مهندسان انتخابات را فراهم آورد. اما برخلاف انتظار و بر سیاق قاعده ی ((… والله خیرالماکرین)) تدبیر شما بندنمایان و دیگر اربابان قدرت کارساز نیفتاد و آش شوری که با تعجیل به کام ملّت فرو ریختید آنان را برآشفت و کاسه و کوزه بساط انتخابات فرمایشی شما را برهم ریخت. شما و دیگر طراحان ومهندسان سناریوی انتخاباتی نیز با کمال ناباوری و علیرغم ادعاهای پوشالی تمکین به رأی مردم اعتراض آنان را با شدیدترین وجه و بی رحمانه ترین شکل ممکن سرکوب کردید. بعد هم در اوج وحشت از خشم مردم ژست پیروزی گرفتید و برای تکمیل پروژه های خویش دادگاههای نمایشی برگزار کردید تا بقایای هر صدای اعتراضی را به سکوت کشانده و مهر خاموشی بر گورستانی که خیالش را در سر پرورانده اید بنشانید. این روش استناد و صدور حکم متأسفانه همان روشی بوده است که بر اساس آن سال هاست بسیاری از فرزندان صالح این ملت را از دستیابی به حقوق خویش انتخاب کردن و انتخاب شدن محروم کرده است چون آنان نیز طبق همین نوع گزارشات همواره ردّ صلاحیت شده اند.
کروبی با این اظهارنظر آشکار، نشان داد که تا زمانی که جنتی و همکاران او متولی برگزاری انتخابات باشند تقلب، یک موضوع بدیهی و غیرقابل تردید است. شیخ شجاع، در همان نامه، به افشاگری در خصوص شخص جنتی نیز پرداخت و در مورد این « پیر چسبیده به قدرت » نوشت : «شما شریک دزدان رأی مردم و نارفیق این قافله اید. چون ردپای اعمال نابخردانه شما در پس همه ی حوادث قبل و بعد از انتخابات مشهود است. و متأسفانه همه جا علیه مردم و به نفع جریان خشونت گرای سرکوب گر. » اکنون می توان سخن هفته گذشته کروبی در دیدار با خانواده خویش را بار دیگر مرور کرد که « محکم تر از گذشته ، بر مواضع خود ایستاده ام » . این سخن نشان می دهد که شیخ شجاع همچنان « جنتی »را « دزد آرای مردم » می داند که به همراه عده ای دیگر از «اتاق های فکر شورای نگهبان و وزارت کشور » نخط می گیرند و برای گرفتن نتیجه مطلوب خود از « انتخابات فرمایشی » مشغول « مهندسی انتخابات » هستند.
برای فردی مانند نگارنده که از سال یکهزار و سیصد وشصت و یک، در کنار کروبی بوده، هیچ تردیدی وجود نداشته و ندارد که او در همه سخنان خود، پاسخگویی به مردم وخدای بزرگ را مد نظر دارد. لذا یقینا ً عامل تشویق مردم به حضور در انتخاباتی نخواهد بود که توسط « دزدان آرای مردم» در « اتاق های فکر شورای نگهبان و وزارت کشور ، مهندسی می شود » . گمان می کنم اکنون با انتقال دیدگاه کروبی ،برای کم هوش ترین یا خوش بین ترین فعالان سیاسی هم تردیدی باقی نمانده که شیخ شجاع حاضر نیست با دعوت به به شرکت در انتخابات نمایشی و تقلب آمیز ، نام خود را در کنار « شرکای دزدی آرای مردم » ثبت کند . میر شجاع هم ، با اظهارنظری صریح ، تکلیف علاقمندان خود را روشن ساخته است و اکنون نوبت کسانی است که تا کنون با ادعای پیروی از کروبی و موسوی ، سنگ شرکت در انتخابات را به سینه می زدند.
نامه تکان دهنده دکتر ملکی خطاب به احمد شهید: شهادت می دهم که زندانیان جوان و دانشجو در ایران شکنجه و اعدام شده اند
دکتر محمد ملکی، اولین رییس دانشگاه تهران پس از انقلاب ایران, طی نگارش نامه ای تکان دهنده خطاب به احمد شهید، با اشاره به وضعیت اسفبار حقوق بشر در ایران و همچنین با تاکید بر «جنایت های حاکمان قدرت طلب و استبدادی» اعلام نموده که برای شهادت در مورد شکنجه و اعدام زندانیان در ایران آماده بوده و «پای هزینه آن» نیز ایستاده است.
به گزارش دانشجونیوز، به دنبال نگارش نامه های اعتراضی برخی از زندانیان و شخصیت های سیاسی خطاب به گزارشگر ویژه حقوق بشر و توصیف شرایط ناگوار زندان ها و همچنین نقض مستمر حقوق بشر در ایران، دکتر محمد ملکی، از اساتید بازنشسته دانشگاه تهران و از شخصیت های دانشگاهی برجسته مخالف حکومت ایران، خطاب به احمد شهید نامه ای نوشته و این گزارشگر ویژه را نسبت به آنچه که وی آن را «ظلم و ستم و بیرحمی حاکمان در حق ملت مظلوم» خوانده، مطلع ساخته است.
بر اساس این گزارش، دکتر ملکی در این نامه با اشاره به تجربه شخصی خویش از دوران زندانی بودن خویش و مشاهده بسیاری از شکنجه ها و اعدام زندانیان سیاسی در ایران صراحتا اعلام نموده که «حاضرم حقایقی را که خود شاهد آنها در زندانهای نظام ولائی بوده ام را برایتان ذکر کنم و پای هزینه آن نیز بایستم.»
دکتر محمد ملکی که مدت زیادی از عمر خویش را در زندان های ایران سپری کرده و حتی پیشتر محکوم به اعدام نیز شده بود، در آخرین مورد پس از ۱۹۱ روز بازداشت و آزار و اذیت به دلیل وخامت وضعیت جسمانی به طور موقت از زندان اوین آزاد شده و علی رغم اینکه که سال ۷۹ به ۷ سال حبس تعلیقی نیز محکوم شده بود، هنوز حکمی برای وی صادر نشده است.
به گزارش دانشجونیوز، متن کامل نامه دکتر محمد ملکی به شرح زیر است:
بسم الحق
جناب آقای دکتر احمد شهید
با سلام و ارادت و آرزوی موفقیت بخاطر کارسترگ و انساندوستانه ای که پذیرفته اید.
من دکتر محمدملکی استاد بازنشسته دانشگاه و نخستین رئیس دانشگاه تهران پس از انقلاب میخواستم بر اساس تجربیات شخصی ام، شمه ای از آنچه در مسیر نقض فاحش حقوق بشر در کشورم ایران می گذرد را جهت اطلاع بیشتر شما به عرضتان برسانم تا شاید گامی باشد جهت نجات ملتم از این همه ظلم و فساد و بیرحمی حاکمان در حق یک ملت مظلوم.
برادرم؛ آقای شهید
من هم یکی از ده ها هزار نفری بودم که در مدت 32 سال حکومت جمهوری اسلامی ایران بارها و بارها حقوق انسانی ام از سوی حاکمان قدرت طلب و استبدادی نقض شده و شاهد بسیاری جنایت ها در زندانهای ایران بوده ام که به گوشه ای از آنها اشاره می کنم.
در سال 1357 بعد از پیروزی انقلاب و پس از برگزیده شدنم به ریاست دانشگاه تهران، برای پیاده کردن یکی از اهداف انقلاب، تمام توانم را بکار بردم تا دانشگاه و دانشکده ها به وسیله شورائی مرکب از استادان، دانشجویان و کارمندان که در یک انتخابات کاملا دموکراتیک انتخاب می شدند، اداره گردد. اینکار به مزاق حاکمیتی که همه امور کشور را در دست گرفته بود خوش نیامد تا بالاخره با یک کودتا به نام "انقلاب فرهنگی"، با حمله به دانشگاهها و کشتار تعدادی از دانشجویان همراه با مجروح کردن و دستگیری جمعی از آنها، دانشگاهها را بستند و تعداد زیادی از دانشگاهیان معترض را دستگیر و پس از شکنجه های فراوان اعدام نمودند. شورای مدیریت دانشگاه تهران و شورای عالی دانشگاه که کار اداره دانشگاه را به عهده داشتند با این امر به مخالفت برخاستند، ولی حاکمیت به جای پاسخگوئی به آنها تعدادی از آنها از جمله اینجانب را دستگیر و به بهانه مخالفت با امر رهبری (آیت الله خمینی) روانه زندانها نمودند. در یک دادگاه غیر قانونی بدون حضور وکیل محاکمه شدم و ابتدا به اعدام و سپس به 10 سال زندان محکوم گردیدم . در این مدت با بیرحمانه ترین رفتار از جمله زدن کابل به کف پا و سایر نقاط بدنم، آویزان کردن از سقف، کوبیدن سر به دیوار، زدن مشت و لگد که منجر به نابینائی چشم چپم و شکستگی استخوان مچ دست راستم شد و انواع شکنجه ها مواجه بودم. آثار بعضی از آن شکنجه ها هنوز روی بدنم باقیست. بعد از 5 سال ظاهرا از زندان آزاد شدم ولی ماهها باید هر چند روز یکبار خودم را به دادستانی معرفی می کردم تا مورد بازجوئی که خود نوعی شکنجه بود قرار می گرفتم.
در سال 1379 باتفاق دهها فعال ملی ـ مذهبی به بهانه "براندازی" مجددا دستگیر و مدت 6 ماه در یکی از مخوف ترین زندانهای سپاه (عشرت آباد) در سلولهای انفرادی (1متر در 2متر) زندانی شدم؛ سلولهائی که بنا به گفته حقوق دانان و روان پزشکان، زندانی بودن در آنها را "شکنجه سفید" می نامند. پس از حدود 7 ماه تحمل زندان (شکنجه سفید) برای محاکمه آزاد شدم و در یک دادگاه غیرعلنی و غیرقانونی محکوم به 7 سال زندان تعلیقی گردیدم.
در 31 مرداد سال 1388 و درحالیکه دچار بیماری سرطان پروستات و بیماری قلبی آریتمی و فشارخون بودم و دوران شیمی درمانی را می گذراندم و از ناراحتی قلبی و سنکپ های مرتب رنج می بردم، در ساعات اولیه روز عده ای از مامورین وزارت اطلاعات به منزلم هجوم آوردند و من را بعد از بازرسی خانه و مصادره تعداد زیادی از کتابهایم، از بستر بیماری مستقیم به زندان اوین، بند مربوط به وزارت اطلاعات (بند209)، بردند و در سلول انفرادی به مدت 3 ماه زندانی شدم. در بازجوئی ها انواع توهین و تحقیر را در حقم روا داشتند و تنها بدلیل نوشته ها و گفته های انتقادی ام، به من اتهام محاربه و توهین به آقایان خمینی و خامنه ای (رهبران جمهوری اسلامی) وارد ساختند. نهایتا پس از 191 روز زندانی شدن، بعلت شدت بیماری که در اثر آن چند بار به بیمارستان منتقل شدم به من مرخصی استعلاجی دادند تا شیمی درمانی ادامه یابد و عمل نصب دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب انجام شود . اخیرا برای محاکمه به دادگاه غیر علنی که خلاف بر قوانین خود جمهوری اسلامی است احضار شدم تا حکم قاضی صادر گردد و فعلا روزهای بسیار سخت و شکنجه گونه زیر حکم بودن را می گذرانم. من پیرمردی 78 ساله و بیمار هستم ولی برای تحمل هر حکمی آماده هستم زیرا هدفم مبارزه با ظلم و بیدادگری حاکمان و قدرت بدستان ایران بوده و هست و خواهد بود. به خدا و خلق تکیه دارم و از هیچ عقوبتی ترس ندارم و آرزویم ملاقات با شما و بیان حقایقی است از آنچه در 3 دهه اخیر در ایران گذشته و ظلمی که بر این ملت روا رفته است.
جناب آقای دکتر شهید؛
من شهادت خواهم داد که در دهه 60 شمسی چگونه زندانیان جوان و دانشجویان اعم از زن و مرد را پس از شکنجه بسیار، ده ده و صد صد هر شب برای اعدام می بردند و آنها به سوی سرنوشت می رفتند و در راه سرود می خواندند. حاضرم حقایقی را که خود شاهد آنها در زندانهای نظام ولائی بوده ام را برایتان ذکر کنم و پای هزینه آن نیز بایستم.
در پایان بنام یک ایرانی آرزو میکنم که در کارتان موفق باشید. مطمئن باشید خدا یار شماست.
ارادتمند و به امید دیدار ـ
دکتر محمد ملکی
زندانی سیاسی در تعلیق و استاد بازنشسته دانشگاه تهران
شهریور 1390
امیر ارجمند: مردم میخواهند کروبی و موسوی را در بین خود احساس کنند
سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید با تاکید بر اینکه شرط لازم انتخابات، آزادی آقایان موسوی و کروبی است به سخنان وزیر اطلاعات و سخنگوی قویه قضاییه در ارتباط با جنبش سبز و حصر رهبران این جنبش نیز واکنش نشان داد وی همچنین در گفت و گوی خود به نحوه مواجهه با بحران دریاچه ارومیه، بازداشت دراویش و جلوگیری از برگزاری نماز عید فطر اهل سنت اشاره و این سوال را مطرح کرد که آیا با پاره پاره کردن مردم به شهروندان درجه یک و درجه دو و سه، به فارس و آذری، سنی، کرد و درویش و غیره میخواهید ضامن تمامیت ارضی، استقلال و توسعه متوازن کشور باشید؟
آزادی میرحسین و کروبی شرط لازم انتخابات آزاد
چگونه رهبران معترض در زندان باشند و انتخابات آزاد برگزار شود؟
دکتر «اردشیر امیرارجمند» در گفت و گو با خبرنگار «کلمه» تاکید کرد: مردم میخواهند وجود کروبی و موسوی را در بین خود احساس کنند. بدون آزادی موسوی و کروبی به معنای واقعی شرایط سیاسی تغییر نکرده و آماده انتخابات نخواهد بود. آزادی آنها شرط لازم انتخابات آزاد است. رقابت، مولفه اساسی انتخابات است. چگونه انتخابات آزاد قابل تصور است در حالیکه رهبران معترضان در زندان هستند؟
وی از شبکه های اجتماعی و فعالان جنبش سبز خواست تا در سطوح مختلف در این فرصت به شرح و تحلیل ابعاد مختلف انتخابات آزاد و معیار های آن بپردازند و امکان بسیج همگانی را فراهم کنند.
اما بخش دیگر سخنان «امیرارجمند» در پاسخ به سوالی درباره اظهارات اخیر «محسنی اژه ای» دادستان کشور و سخنگوی قوه قضاییه بود. اژه ای ابتدای هفته گذشته در جمع خبرنگاران در پاسخ به این پرسش که آیا حصر خانگی برخی از چهره های سیاسی به معنای بازداشت موقت است ادعا کرده بود که حصر خانگی بازداشت نیست برخی از افراد به نفع خودشان است که محدود شوند ولی در آئین دادرسی چنین تعبیری وجود ندارد.
دادستان کل الفبای حقوق و امر قضا را نمی داند
اژه ای در واقع می گوید نیاز به قانون نداریم چون گردن کلفت هستیم
مشاور میرحسین موسوی درباره این سخنان گفت: با شنیدن اظهارات دادستان کل دو گونه برداشت ممکن است. اول اینکه ایشان در این مقام، الفبای حقوق و امر قضا را اصلا نمی داند، دوم چنان دچار استیصال و بن بست است که مجبور به اتخاذ چنین مواضع غیر مسوولانه ای میشود. معنای سخن ایشان این است که برای زندان کردن نیاز به قانون نداریم چون گردن کلفت هستیم. یعنی ما نه حکومت قانون را قبول داریم و نه آزادی های فردی را. یعنی مقامت و سازمانهای حکومتی فرای قانون قرار دارند.
پیش از این همه محسنات عالم را به هم نسبت می دادند و حالا بر سر قدرت یکدیگر را افشا می کنند
سوال دیگر «کلمه» از سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید درباره اظهارات اخیر وزیر اطلاعات در اجلاس خبرگان بود که ادعا کرده بود جریانی که او از نام «فتنه» یاد می کند با جریان انحرافی که در دولت قرار دارد ائتلاف علنی و عمدتا مخفی کرده اند.
«امیرارجمند» در واکنش به این اظهارات گفت: این سخنان آدرس غلط دادن است. حکایت آی دزد آی دزد کردن است. آقایانی که جریان انحرافی هستند مانند برادران دو قلو عمل کردند. تمام محسنات عالم را از تقوا، عصمت، شجاعت، پاکی، کاردانی و خستگی ناپذیری را به هم نسبت دادند و حالا سر سهم بیشتر از قدرت میخواهند همدیگر را افشا کنند.
وی افزود: دزد و دروغ گو بودن، فاسد وبی دین بودن را به هم نسبت میدهند وگرنه کیست که نداند این آقایان در دشمنی با خواست و اراده مردم هم دست و هم داستان هستند. مشکل هم اکنون بخشی از طرفداران خودشان است که آگاهی بیشتری یافته اند و از این وضع ناراضی و عصبانی هستند و احساس میکنند که از احساست پاک آنها سواستفاده شده است.
مشاورارشد میرحسین موسوی به مانند گذشته تاکید کرد: جنبش سبز انتقام جو و ستیزه جو نبوده و نیست. بخش مهمی از افرادی که از این اقایان حمایت میکردند، افراد صادقی هستند که به تدریج با یافتن آگاهی بیشتر نسبت به اعمال این آقایان و نتایج آن برای دین و دنیای مردم، رفع عصبانیتها و دلخوریهای مقطعی، با حفظ اصول و ارزشهای خود با بقیه مردم برای خروج از بحران و انجام اصلاحات ضروری همراه میشوند.
تلخ کردن عید برای اهل سنت با چه مجوز شرعی و قانونی است؟
«امیرارجمند» به تبعیض های صورت گرفته نسبت به ایرانیان اشاره و درباره ممانعت از برگزاری نماز عید فطر اهل سنت این سوال را مطرح کرد که ممانعت از اقامه نماز عید فطر برادران اهل تسنن در تهران و تلخ کردن عید بر آنها بر اساس چه مجوز شرعی و قانونی صورت گرفته است؟
وی ادامه داد: آیا این عمل چیزی را جز تشدید احساس تبعیض نزد این هموطنان گرامی ایجاد میکند؟ آیا این گونه رفتارهای نابخردانه به نفع امنیت و همبستگی ملی است؟ همه ما باید این گونه اعمال را محکوم کنیم واز حقوق آنها دفاع کنیم.
آذربایجان در صف مقدم دفاع از استقلال و آزادی مردم ایران زمین بوده است
سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید با اشاره به ادامه سرکوب مطالبات بر حق مردم آذربایجان افزود: ادامه سرکوب مطالبات بر حق مردم شریف و فیهم آذربایجان در دفاع از دریاچه ارومیه و میراث فرهنگیاشان که برای همه ایرانیان در هر کجای دنیا اهمیت دارد با نام تعریف از امنیت ملی و کدامین مبای عقلانی و قانونی قابل دفاع است؟ حمایت از مطالبات قانونی آنها وظیفه ای ملی برای همه ماست. مردم آذربایجان همواره در صف مقدم دفاع ازاستقلال وکیان ایران زمین و آزادی مردم این دیار بوده اند. و یا در سوی دیگر نابردباری خشونت امیز در قبال دراویش بر چه اساسی صورت میگیرد؟ آیا این چیزی جز منطق زور است؟
وی تاکید کرد: توجه به مطالبات بر حق اقشار مختلف مردم موجب تقویت همبستگی و امنیت ملی است. تنها از این طریق است که میتوان از انواع تنوعی که در سرزمین ما وجود دارد فرصت ساخت. فرصت برای آزادی، استقلال و توسعه فرهنگی، سیاسی و اقتصادی.
تاکید رهبران جنبش سبز بر حقوق برابر همه ایرانیان است
وی این سوال را مطرح کرد که آیا با پاره پاره کردن مردم به شهروندان درجه یک و درجه دو و سه ، به فارس و آذری، سنی، کرد و درویش و غیره میخواهید در شرایط ملتهب جهان و منطقه ضامن تمامیت ارضی، استقلال و توسعه متوازن کشور باشید؟ آقایان موسوی و کروبی در بیانیه های حقوق بشر و اقوام خود تاکید داشته اند که همه ایرانیان شهروندان ایران هستند و از حقوق برابر برخوردارند.
وی افزود: وظیفه همه ما ست که از حقوق و مطالبات قانونی هموطنانمان در سراسر ایران قویا دفاع کنیم و سرکوب آنها را محکوم کنیم.
سیاست اقتدارگرایان در قبال منطقه صادقانه نیست؛ منافقانه است
«امیرارجمند» در بخش پایانی این گفت و گو به اوضاع منطقه اشاره کرد وگفت: سیاست اقتدارگرایان در قبال تحولات منطقه صادقانه نیست بلکه منافقانه است. آنها بی محابا از جنایات دولت و سوریه و بشار اسد دفاع کردند و اکنون دچار بن بست دیپلماتیک شده اند و میگویند از اجرای اصلاحات در سوریه دفاع میکنند.
وی تاکید کرد: دیکتاتورهای سوریه به همپالکیهای ایرانی خود میگویند رطب خورده منع رطب چون کند. اگر راست میگویید چرا اصلاحات را در کشور خودتان انجام نمیدهید. مردم شما که به مسالمت آمیزترین روش به دنبال پایان دادن به استبداد بودند و شما همه آنها را با خشونت سرکوب کردید.
سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید تاکید کرد: جنبش سبز از خیزش دموکراتیک تمامی ملتهای منطقه چه تونس، مصر، یمن، بحرین، لیبی و سوریه قویا دفاع کرده است. این وظیفه ماست همانطور که جنش سبز هم از تمام آزادیخواهان منطقه و همچنین جامعه جهانی انتظار دارد از مطالبات دموکراتیک آنها حمایت کند. البته باید توجه داشت که روز به روز شرایط منطقه حساس تر و معادلات پیجیده تر میشود و این وضعیت دقت بیشتر از جانب همه ما را ایجاب میکند.
وی در تشریح این موضوع گفت: همانطور که مکرر گفته ایم آزادی و استقلال دو مفهوم توامان هستندو رابط تولیدی متقابل دارند. نه حق داریم به نام استقلال آزادی را قربانی کنیم و از دیکتاتورها به بهانه حفظ استقلال حمایت صریح یا ضمنی کنیم و با دیکتاتورها و جنایتکاران همزبان و همراه شویم و مردم معترض را یاغی و بیگانه پرست بنامیم، ونه به نام آزادی ، استقلال سیاسی ، نظامی و اقتصادی را فراموش کنیم و حق حاکمیت بر سرنوشت خویش و منابع انسانی و طبیعی خویش را غیر مسولانه به قدرت های دیگر واگذار کنیم. در حالکیه باید از اتخاذ مواضع قیم مابانه اجتناب کرد و قبول کرد باز تولید ادبیات و گفتمان جنگ سرد، که بیشتر به تاریخ پیوسته است، سازنده نیست، اما نباید در عین حال دچار خوشبینی مفرط در مورد حضور نیروهای خارجی و نتایج حاصل از آن شد.اصلاح یا تغییر نظامهای دیکتاتوری حاکم در منطقه بر عهده خود مردم هر کشوری با اتکا به همبستگی همه نیروهای ملی، شجاعت و درایت آنها است ونه دیگران.
امیرارجمند تصریح کرد: نقش ملتهای دیگر و جامعه بین المللی حمایت از مطالبات آنها و همچنین کمک به رفع احتمالی موانع بر اساس و به شرط خواست واقعی مردم هر سرزمینی و در چارچوب دقیق موازین بین المللی با تفسیری عادلانه و منصفانه است.
وی بر این نکته تاکید کرد که هیچ کشور و قدرتی نیز حق ندارد موازین بین المللی را بر اساس منافع سیاسی،نظامی و اقتصادی خود و به ضرر حق حاکمیت و منافع واقعی ملل دیگر تعبیر و تفسیر یا اعمال کند و از درد و رنج انها غیر منصفانه منتفع شود. لذا وظیفه همه نیروهای آزادی خواه در منطقه است که ضمن دفاع قاطعانه از ازادی و مبارزه ضد استبدادی، اجازه برقراری و باز تولید نوع جدیدی از مناسبات سلطه را ندهند. قطعا ایجاد و رعایت این توازن ساده نیست و همه باید مراقب باشند.
Sie erhalten diese Nachricht, weil Sie Mitglied sind von Google
Groups-Gruppe "Ma Bishomarim".
Für das Erstellen von Beiträgen in dieser Gruppe senden Sie eine E-Mail
an mabishomarim@googlegroups.com
Um sich von dieser Gruppe abzumelden, senden Sie eine E-Mail an
mabishomarim+unsubscribe@googlegroups.com
Weitere Optionen finden Sie in dieser Gruppe unter
http://groups.google.de/group/mabishomarim?hl=de
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر