در آستانه سالگرد آغاز جنبش سبز بیانیه زیر تهیه شده است که با امضا جمعی از فعالان سیاسی و دانشجویی منتشر خواهد شد. در صورت تمایل برای امضا لطفآ با نشانی ایمیل a_hnr@yahoo.comتماس بگیرید.لطفا به این ایمیل ریپلای نکنید.
با سپاس
به مناسبت سومین سال تولد جنبش سبز
سه سال پیش یکایک ما بر آن شدیم تا انتخابات ریاست جمهوری 88 را به فرصتی برای پایان دادن به حاکمیت اقتدارگرایان بر سرنوشت خود تبدیل کنیم. هر یک از ما در تجربه روزمره مان می دیدیم که روند رو به رشد اقتدارگرایی و انحصارطلبی جامعه را در سراشیبی سقوط قرار داده است. نقض حقوق بنیادین و قانونی شهروندان، گسترش شکافهای طبقاتی و محرومیتهای اقتصادی و اجتماعی، سوءمدیریت، عدم تحمل سبک های مختلف زندگی و کاهش چشمگیر کارآمدی دولت، هر یک از ما را بر آن داشت که در توان خویش مسئولیتمان را بپذیرم و با شرکت در انتخابات صدای اعتراض خویش را فریاد کنیم.
تقلب در انتخابات نه فقط از بار مسئولیت ما و از تعداد همراهان ما نکاست، بلکه چشم بسیاری از هموطنان ما را بر این واقعیتِ رواج گسترده دروغ و قانونگریزی در کشور گشود. تقلب در انتخابات نه فقط ما را ناامید و خانهنشین نکرد بلکه به تجدید میثاقی میان ما و آرمانهایی که برای احیای آنها به پای صندوق رأی رفته بودیم انجامید. میثاقی که تفاوتها و اختلافهای مان را کمرنگتر و پیوندها و همبستگیهایمان را آشکارتر کرد. میثاقی که به سیاستمدارانی که با ما همگام بودند و ما با آنها همراه، نشان داد که همگرایی و هم¬سویی ما، همدلی و اتحاد آنان را میطلبد. صدای ما شنیده شد و اینک جنبش سبز رهبران خویش را یافت.
آشکار بود که حاکمیتی که بر قانون اساسی خود و قرار خویش با ملت وفادار نمیماند، حاکمیتی که علیه نهادهای قانونگذاری خویش کودتا میکند، جنبش آزادیخواهانه و عدالتطلبانه ما را تحمل نخواهد کرد. روشن بود که حاکمیتی که در طی سی سال از هر فرصتی برای کنار زدن بخشی از نیروهای سیاسی و اجتماعی استفاده کردهاست، تمامی توان خود را برای حذف ما مردم از صحنه سیاست بکار خواهد برد. روشن بود که سرکوب را افزایش خواهد داد، انسداد و اختناق در فضای مدنی را سرعت خواهد بخشید و انحصارش را بر رسانه ملی وسایر امکانات ارتباطاتی و فضای اینترنتی تشدید خواهد کرد. اما حاصل این رفتار پس از سه سال چه بوده است؟ گسترش روزافزون فساد، افت شتابان اخلاق و معنویت در کشور، افزایش غریب قانونگریزی و دستاندازی بر ثروت کشور و مایملک عمومی، تاراج منابع ملی و نابودی دستگاههای اجرایی و قانونگذاری و نظارتی، سقوط جایگاه بین المللی ایران و ...
اینک و پس از گذشت سه سال از مقاومت در برابر خواست مردم و دیدن نتایج اسفبار خودکامگی، اقتدارگرایی و سرکوب، اگر حاکمان تشنه قدرت گمان میکنند که میتواند با سوء استفاده از تعلق خاطرگروه¬های مختلف اجتماعی به استقلال کشور، با دست زدن به ماجراجویی در صحنه بینالمللی بر شکست همه جانبهاش سرپوش بگذارد سخت در اشتباه است. اینکه گمان کند که با نگاه داشتن رهبران جنبش سبز در حصر و سرکوب و زندان فعالان این جنبش بر حرکتی اینچنین گسترده غالب خواهد آمد، فقط از تاریکدلی آنان و خیال باطلشان حکایت دارد. اینکه گمان کنند که با بستن بیش از پیش فضاهای مدنی و رسانهای ما را در جایگاه نظارهگر خواهد نشاند فقط نشان از وهم او دارد. ما نه نظارهگر که شاهد و بازیگر این تاریخ هستیم.
ما امضاء کنندگان این بیانیه بر میثاقی که سه سال پیش با همگی همراهان جنبش سبز بستیم پایبندیم، حاکمیت را فرا میخوانیم که با آزادی زندانیان سیاسی، رهایی رهبران جنبش سبز از حصر، رفع ممنوعیت فعالیت برای احزاب، گشایش فضای مدنی و اجتماعی و احترام به حقوق بنیادین و قانونی شهروندان مقدمات تحقق خواست های ملت و برقراری همزیستی مسالمت¬آمیز و برخورداری از حقوق برابر همه ایرانیان را فراهم آوَرَد. فقط و فقط از این طریق است که میتوان امیدوار بود با کوشش همگانی بر فقر و فساد روزافزون کشور، بحرانهای اقتصادی و خطرات بینالمللی فائق آمد. وگرنه این شعله خاموش ناشدنیست.
Ali Afshari
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر