با سلام خدمت عزیزان و دوستان
خبرها و تحلیلهای روز خدمتتان ارسال می گردد.
با مهر، شهلا
روز دوشنبه بخش سوّم، تحلیل ها و آخرین گزارشات از اعتراضات، بازداشتها، زندان، و بیدادگاهها --- بیانیه ها
اخبار روز:
حمله به کمپ اشرف را قویاً محکوم می کنیم
روز ١٩ فروردین ١٣٩٠ در یورش وحشیانه ی ارتش عراق به ساکنان کمپ اشرف که محل اسکان حدود 3400 تن از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران است دهها تن کشته، صدها تن مجروح و تعدادی اسیر شدند. بر اساس آخرین اخبار منتشر شده در فاصله روز حمله تا کنون متاسفانه تعدادی از مجروحان به علت عدم امکان مداوا درگذشته اند
این اقدام ارتش عراق که به دستور نخست وزیر عراق است یک امتیاز بزرگ به رژیم جمهوری اسلامی است که در دوران حیات خود به طور سیستماتیک ناقض حقوق بشر بوده است.
دولت عراق با این حمله ضد انسانی نشان داد که به موازین و کنوانسیونهای بین المللی مربوط به حقوق بشر و حقوق پناهندگان پایبند نیست و مهمتر از آن این که همه امکانات برای معالجه مجروحان را مسدود کرده و به رسانه های بین المللی اجازه نمی دهد که با ساکنان این کمپ گفتگو کنند.
ما امضا کنندگان با گرایشات سیاسی و اجتماعی متفاوت بر اساس اعتقاد به رعایت حقوق بشر در مورد همه انسانها، این حمله جنایتکارانه را قویاً محکوم می کنیم و خواستار آن هستیم که؛
1-کلیه مجروحان بلافاصله توسط صلیب سرخ به یک مرکز درمانی مناسب منتقل شوند و مورد مداوا قرا گیرند.
2-کلیه اسیر شدگان بلافاصله آزاد شوند.
3-ورود خبرنگاران به این کمپ بلا مانع اعلام شود و نهادهای بین المللی بتوانند آزادانه وارد این کمپ شوند.
4-امنیت ساکنان کمپ اشرف که افراد غیر مسلح هستند بر اساس قوانین بین المللی، از طرف سازمان ملل متحد تضمین شود و هرگونه خشونت از طرف دولت عراق علیه ساکنان این کمپ ممنوع اعلام شود
www.gopetition.com
امضاها
مهناز هدایتی – شهلا بهاردوست – شهلا ابقری – حمیدرضا برهانی – پرتو نوری علا – فرهاد مهدوی – مهرداد درویش پور – مو، نجف زاده – کتی شیبانی – فاطمه رضایی – سوفیا صدیق پور – شیوا مهبوبی – همایون مبصری – داریوش مجلسی – اکیر مَهدی – سیروس ملکوتی- جمیله ایرانی – رضا کریمی – حمید کرمانی – پروین کرمانی – شبنم اسدالهی – شاهین بغدادی – الهام ملک پور – شکوه میرزادگی – بهزاد مهرانی – کوروش بخشی – گلناز رسولی – ترانه جمشیدی – حسن ریوندی – آلاله جمشیدی – سونیا ایرانی – مریم افشاری – ژاله وفا – هاله هوشمند – امیر جواهری لنگرودی – سمیرا ادیب – پروین رجبی – سارا شاه محمدی – اصغر کیانی – محسن جمشیدی – محمد امیرانی – فتح الله کیاها – مصطفی مرید – پروین ایران دوست – اولی وساندن – فرزاد سلطان زاده نادری – حمید خلعت بری – فرید اشکان – منصور ایران دوست – علی احمدی – جعفر بابلی – هاجر لیواری – منوچهر فرح وشی – سیاوش بابایی – ایرج عابدینی – آفرین مستوفی – شهناز فدایی – شهلا باور – سیامک سهراب منش – مهناز غفاری – هوشنگ کیوانی هَفشِجانی – فلور مسعودی – بهمن امینی – فرح کریمی – غمزه یردوت – هادی هادیان – نیکی میرزایی – سیما کامیار – عزیز پاک نژاد – باقر فاطمی – فریبرز ممتهن – کیا منیر – وحید سلامی – تاراج کارین – سروش سکوت – آرش پارسیان – موسی توحیدی – حمید رضا عبادیان – سهیلا درستکار – پروین قاسمی – کیوان رفیعی – پری پوریا – مهرداد قادری – پَر عیسی – جواد جمشیدی – سوسو آقامیری – منیره سنگری – محمد رضا عظیمی نائینی – بهزاد یغوب پور – بابک سرفراز – مینا انتظاری – بابک آزادی – جواد پور مختار – امیر مسعودی – علی رضا بهجودی – رضی تاروردیان – زری اصفهانی – فریده چزنی – محسن ز ف ن د – رها مسافر – احد باقردایی – امرالله ابراهیمی – حسین احمدیان – لیلا جدیدی – داود پناه – وحید قاسمی – آمنه معاونی – مهناز سبحانی – آرش آسمانی – آرش کمان – نرگس غفاری – رباب عبدل رحیمی – مهرداد فتحی – جان بورکه – هما علیزاده – سیاوش جلیلی – علی رضا کاظمی – زهرا نعمت الهی – بانو صابری – ژیلا نقیب زاده – محمود طوسی – اسد طاهری – شیرین نریمان – حسین پناه – امید حبیبی نیا – ناهید شاهین – پرویر الف – علی شاکری – رضا علوی – سیامک نفتچی – ستاره وطن – شیدا شُبِیر – میترا سامانی – فرخ وطن – حسام میثاقی – گوهرتاج ویسی.
این اقدام ارتش عراق که به دستور نخست وزیر عراق است یک امتیاز بزرگ به رژیم جمهوری اسلامی است که در دوران حیات خود به طور سیستماتیک ناقض حقوق بشر بوده است.
دولت عراق با این حمله ضد انسانی نشان داد که به موازین و کنوانسیونهای بین المللی مربوط به حقوق بشر و حقوق پناهندگان پایبند نیست و مهمتر از آن این که همه امکانات برای معالجه مجروحان را مسدود کرده و به رسانه های بین المللی اجازه نمی دهد که با ساکنان این کمپ گفتگو کنند.
ما امضا کنندگان با گرایشات سیاسی و اجتماعی متفاوت بر اساس اعتقاد به رعایت حقوق بشر در مورد همه انسانها، این حمله جنایتکارانه را قویاً محکوم می کنیم و خواستار آن هستیم که؛
1-کلیه مجروحان بلافاصله توسط صلیب سرخ به یک مرکز درمانی مناسب منتقل شوند و مورد مداوا قرا گیرند.
2-کلیه اسیر شدگان بلافاصله آزاد شوند.
3-ورود خبرنگاران به این کمپ بلا مانع اعلام شود و نهادهای بین المللی بتوانند آزادانه وارد این کمپ شوند.
4-امنیت ساکنان کمپ اشرف که افراد غیر مسلح هستند بر اساس قوانین بین المللی، از طرف سازمان ملل متحد تضمین شود و هرگونه خشونت از طرف دولت عراق علیه ساکنان این کمپ ممنوع اعلام شود
www.gopetition.com
امضاها
مهناز هدایتی – شهلا بهاردوست – شهلا ابقری – حمیدرضا برهانی – پرتو نوری علا – فرهاد مهدوی – مهرداد درویش پور – مو، نجف زاده – کتی شیبانی – فاطمه رضایی – سوفیا صدیق پور – شیوا مهبوبی – همایون مبصری – داریوش مجلسی – اکیر مَهدی – سیروس ملکوتی- جمیله ایرانی – رضا کریمی – حمید کرمانی – پروین کرمانی – شبنم اسدالهی – شاهین بغدادی – الهام ملک پور – شکوه میرزادگی – بهزاد مهرانی – کوروش بخشی – گلناز رسولی – ترانه جمشیدی – حسن ریوندی – آلاله جمشیدی – سونیا ایرانی – مریم افشاری – ژاله وفا – هاله هوشمند – امیر جواهری لنگرودی – سمیرا ادیب – پروین رجبی – سارا شاه محمدی – اصغر کیانی – محسن جمشیدی – محمد امیرانی – فتح الله کیاها – مصطفی مرید – پروین ایران دوست – اولی وساندن – فرزاد سلطان زاده نادری – حمید خلعت بری – فرید اشکان – منصور ایران دوست – علی احمدی – جعفر بابلی – هاجر لیواری – منوچهر فرح وشی – سیاوش بابایی – ایرج عابدینی – آفرین مستوفی – شهناز فدایی – شهلا باور – سیامک سهراب منش – مهناز غفاری – هوشنگ کیوانی هَفشِجانی – فلور مسعودی – بهمن امینی – فرح کریمی – غمزه یردوت – هادی هادیان – نیکی میرزایی – سیما کامیار – عزیز پاک نژاد – باقر فاطمی – فریبرز ممتهن – کیا منیر – وحید سلامی – تاراج کارین – سروش سکوت – آرش پارسیان – موسی توحیدی – حمید رضا عبادیان – سهیلا درستکار – پروین قاسمی – کیوان رفیعی – پری پوریا – مهرداد قادری – پَر عیسی – جواد جمشیدی – سوسو آقامیری – منیره سنگری – محمد رضا عظیمی نائینی – بهزاد یغوب پور – بابک سرفراز – مینا انتظاری – بابک آزادی – جواد پور مختار – امیر مسعودی – علی رضا بهجودی – رضی تاروردیان – زری اصفهانی – فریده چزنی – محسن ز ف ن د – رها مسافر – احد باقردایی – امرالله ابراهیمی – حسین احمدیان – لیلا جدیدی – داود پناه – وحید قاسمی – آمنه معاونی – مهناز سبحانی – آرش آسمانی – آرش کمان – نرگس غفاری – رباب عبدل رحیمی – مهرداد فتحی – جان بورکه – هما علیزاده – سیاوش جلیلی – علی رضا کاظمی – زهرا نعمت الهی – بانو صابری – ژیلا نقیب زاده – محمود طوسی – اسد طاهری – شیرین نریمان – حسین پناه – امید حبیبی نیا – ناهید شاهین – پرویر الف – علی شاکری – رضا علوی – سیامک نفتچی – ستاره وطن – شیدا شُبِیر – میترا سامانی – فرخ وطن – حسام میثاقی – گوهرتاج ویسی.
اخبار روز:
نامه جمعی از فعالان سیاسی ، اجتماعی در محکومیت کشتار و خشونت صورت گرفته مورخ ۱۹ فروردین در شهر اشرف
حمله نظامی مرگ بار ارتش و نیروهای امنیتی عراق به کمپ اشرف و درگیری با نیروهای سازمان مجاهدین خلق یکی از تاسف بار ترین رویداد های تلخ ایرانیان خارج از کشور را رقم زد. کشته و زخمی شدن ده ها نفر ، یک بار دیگر چهره کریه خشونت را آشکار ساخت که تا چه میزان ویرانگر است و بر چهره انسانیت چنگ می زند.
فاجعه جان باختن افراد بی سلاح و محصور در محیطی بسته در برابر یورش نیروهای مجهز به انواع و اقسام ادوات نظامی ، عملی غیر قابل پذیرش و ضد انسانی است. این اتفاق شوم ضرورت مهار اشکال نا موجه خشونت دولتی و حفاظت از مردمان بی سلاح در برابر تهاجم نظامیان را گوشزد می سازد .
ما امضا کنندگان این نامه با تاکید بر مرزبندی صریح و مخالفت قاطع با عقاید ، روش های فعالیت و عملکرد سازمان مجاهدین خلق و نظر منفی نسبت به مواضع کنونی این سازمان و در عین حال محکوم کردن اعمال سرکوب گرانه و غیر انسانی جمهوری اسلامی در قلع و قمع و مجازات های اعضاء این سازمان دربرهه های مختلف و بخصوص جنایت اعدام های گسترده و فراقضایی سال ۱٣۶۷ ، صرفا از زاویه موازین حقوق بشری و اصول انسانی ، نقض حقوق بنیادی ساکنان اشرف و اعمال خشونت لجام گسیخته از سوی دولت عراق بر علیه آنان را محکوم می کنیم.
ما معتقدیم اگر چه حضور سازمان مجاهدین خلق در عراق از ابتدا اشتباه بود و برخورداری از چتر حمایتی رژیم صدام حسین که چشم طمع به بخش هایی از خاک ایران داشت و تهاجمی بر علیه میهن و ملت انجام داده بود ، از خطا های بزرگ و نابخشودنی این سازمان سیاسی محسوب می شود ، اما اعضاء این گروه سیاسی حق دارند از اذیت و آزار نیروهای دولتی بدور باشند و حق مصونیت آنها از خشونت ، شکنجه و قتل به رسمیت شناخته شود.
دولت عراق محق است که در قلمرو خود اعمال حاکمیت کند و اقتدار مشروع خود را تحقق بخشد اما این حق نباید از راه زور ، خشونت و سرکوب خونین صورت گیرد. به باور ما دولت عراق ، نمایندگان سازمان مجاهدین و نمایندگان جامعه جهانی باید تدبیری بیندیشند که از تکرار فاجعه انسانی در منطقه جلوگیری شود . این امر نیازمند خویشتن داری و برخورد واقع بینانه با مسائل هست و طرفین باید انعطاف نشان دهند.
شرایط جدید عراق با دوران صدام حسین فرق می نماید . رهبران مجاهدین می بایست الزامات موقعیت جدید را درک کنند.در تحلیل آخر مردم عراق و دولت مشروع منتخب آنان مرجع صاحب صلاحیت هستند که باید تعیین کنند مجاهدین در عراق بمانند یا آنجا را ترک کنند. همچنین رهبران سازمان مجاهدین و بخصوص آنهایی که در اشرف نیستند ، در قبال زندگی و امنیت ساکنان اشرف مسئولیت دارند. حفظ جان آنها مهمتر از وضعیت خود سازمان ، منافع سیاسی رهبران و ترجیح برای ماندن در یک منطقه جغرافیایی خاص است . بنابراین نباید با اصرار بر ماندن در کشوری که خواهان خروج آنها است ،جان اعضاء ساکن خود در اشرف را بخطر بیندازند .
در این میان همچنین سازمان ملل نقش مهمی دارد تا شرایط خروج شرافتمندانه اعضاء سازمان مجاهدین خلق از عراق و برخورداری آنها از حقوق پناهندگی و زندگی توام با امنیت و آرامش را هموار سازد .
در پایان ضمن محکومیت دوباره کشتار اعضاء سازمان مجاهدین خلق در اشرف و مخالفت با هر گونه اقدام تبلیغاتی از این رویداد برای ترویج خشونت و خط مشی مسلحانه و همچنین تقبیح موضع دولت جمهوری اسلامی ایران در حمایت از برخورد های خشونت آمیز با ساکنان اشرف ، اعلام می نمائیم که اجرای موارد زیر می تواند بحران بوجود آمده را به نحو مناسبی حل کند و از گسترده تر شدن این فاجعه انسانی جلوگیری نماید:
۱- ضرورت توقف فوری خشونت نیروهای دولتی عراق بر علیه ساکنان اشرف
۲- فراهم کردن سریع خدمات درمانی و امکانات پزشکی برای مصدومان و مجروحین واقعه
٣- تشکیل کمیته حقیقت یاب و بی طرف از سوی سازمان ملل با مشارکت نهاد های معتبر حقوق بشری تا به تحقیق در خصوص چگونگی شکل گیری فاجعه و شناسایی و مجازات عاملان و مسببان بپردازد.
۴- خویشتن داری دولت عراق و تمرکز بر پیدا کردن راه حل حقوقی ، قانونی و غیر نظامی مبتنی بر رعایت حقوق انسانی ساکنان اشرف و حق اعمال حاکمیت دولت عراق
اسامی امضا کنندگان اولیه:
رامین احمدی
اردوان ارشاد
بیژن افتخاری
علی افشاری
صفورا الیاسی
مهدی امینی
نیکنام امینی
محمد امینی
احمد باطبی
مهران براتی
محمد برزنجه
محمد برقعی
شهلا بهار دوست
کتایون پزشکی
احمد تقوایی
رضا جعفریان
پویا جهاندار
رضا چرندابی
ستاره حسن پور
علی حسین طالشی
بیژن حکمت
مصطفی خسروی
فریبا داوودی مهاجر
فرشاد دوستی
شیده رضایی
تارا سپهری فر
سلمان سیما
حسن شریعتمداری
محمد رضا شکوهی فرد
محمد صادقی
کوروش صحتی
حمید رضا ظریفی نیا
شهره عاصمی
غلام عباسی
علی عبدی
ناصح فریدی
فیروزه فولادی
پروین قاسمی
سعید قاسمی نژاد
امیر حسین گنجبخش
حسین ماهوتی ها
مجید محمدی
فرشاد محمدی
پویان محمودیان
پرویز مختاری
مهرداد مشایخی
مرتضی ملک محمدی
علی اکبر مهدی
بهزاد مهرانی
بهناز مهرانی
روزبه میر ابراهیمی
مهران میر فخرائی
بورگان نظامی
مهدی نوربخش
رحیم همتی
پروانه وحید منش
افرادی که می خواهند نامه زیر را امضا کنند می توانند از لینک زیر استفاده کنند:
www.PetitionOnline.com
حمله نظامی مرگ بار ارتش و نیروهای امنیتی عراق به کمپ اشرف و درگیری با نیروهای سازمان مجاهدین خلق یکی از تاسف بار ترین رویداد های تلخ ایرانیان خارج از کشور را رقم زد. کشته و زخمی شدن ده ها نفر ، یک بار دیگر چهره کریه خشونت را آشکار ساخت که تا چه میزان ویرانگر است و بر چهره انسانیت چنگ می زند.
فاجعه جان باختن افراد بی سلاح و محصور در محیطی بسته در برابر یورش نیروهای مجهز به انواع و اقسام ادوات نظامی ، عملی غیر قابل پذیرش و ضد انسانی است. این اتفاق شوم ضرورت مهار اشکال نا موجه خشونت دولتی و حفاظت از مردمان بی سلاح در برابر تهاجم نظامیان را گوشزد می سازد .
ما امضا کنندگان این نامه با تاکید بر مرزبندی صریح و مخالفت قاطع با عقاید ، روش های فعالیت و عملکرد سازمان مجاهدین خلق و نظر منفی نسبت به مواضع کنونی این سازمان و در عین حال محکوم کردن اعمال سرکوب گرانه و غیر انسانی جمهوری اسلامی در قلع و قمع و مجازات های اعضاء این سازمان دربرهه های مختلف و بخصوص جنایت اعدام های گسترده و فراقضایی سال ۱٣۶۷ ، صرفا از زاویه موازین حقوق بشری و اصول انسانی ، نقض حقوق بنیادی ساکنان اشرف و اعمال خشونت لجام گسیخته از سوی دولت عراق بر علیه آنان را محکوم می کنیم.
ما معتقدیم اگر چه حضور سازمان مجاهدین خلق در عراق از ابتدا اشتباه بود و برخورداری از چتر حمایتی رژیم صدام حسین که چشم طمع به بخش هایی از خاک ایران داشت و تهاجمی بر علیه میهن و ملت انجام داده بود ، از خطا های بزرگ و نابخشودنی این سازمان سیاسی محسوب می شود ، اما اعضاء این گروه سیاسی حق دارند از اذیت و آزار نیروهای دولتی بدور باشند و حق مصونیت آنها از خشونت ، شکنجه و قتل به رسمیت شناخته شود.
دولت عراق محق است که در قلمرو خود اعمال حاکمیت کند و اقتدار مشروع خود را تحقق بخشد اما این حق نباید از راه زور ، خشونت و سرکوب خونین صورت گیرد. به باور ما دولت عراق ، نمایندگان سازمان مجاهدین و نمایندگان جامعه جهانی باید تدبیری بیندیشند که از تکرار فاجعه انسانی در منطقه جلوگیری شود . این امر نیازمند خویشتن داری و برخورد واقع بینانه با مسائل هست و طرفین باید انعطاف نشان دهند.
شرایط جدید عراق با دوران صدام حسین فرق می نماید . رهبران مجاهدین می بایست الزامات موقعیت جدید را درک کنند.در تحلیل آخر مردم عراق و دولت مشروع منتخب آنان مرجع صاحب صلاحیت هستند که باید تعیین کنند مجاهدین در عراق بمانند یا آنجا را ترک کنند. همچنین رهبران سازمان مجاهدین و بخصوص آنهایی که در اشرف نیستند ، در قبال زندگی و امنیت ساکنان اشرف مسئولیت دارند. حفظ جان آنها مهمتر از وضعیت خود سازمان ، منافع سیاسی رهبران و ترجیح برای ماندن در یک منطقه جغرافیایی خاص است . بنابراین نباید با اصرار بر ماندن در کشوری که خواهان خروج آنها است ،جان اعضاء ساکن خود در اشرف را بخطر بیندازند .
در این میان همچنین سازمان ملل نقش مهمی دارد تا شرایط خروج شرافتمندانه اعضاء سازمان مجاهدین خلق از عراق و برخورداری آنها از حقوق پناهندگی و زندگی توام با امنیت و آرامش را هموار سازد .
در پایان ضمن محکومیت دوباره کشتار اعضاء سازمان مجاهدین خلق در اشرف و مخالفت با هر گونه اقدام تبلیغاتی از این رویداد برای ترویج خشونت و خط مشی مسلحانه و همچنین تقبیح موضع دولت جمهوری اسلامی ایران در حمایت از برخورد های خشونت آمیز با ساکنان اشرف ، اعلام می نمائیم که اجرای موارد زیر می تواند بحران بوجود آمده را به نحو مناسبی حل کند و از گسترده تر شدن این فاجعه انسانی جلوگیری نماید:
۱- ضرورت توقف فوری خشونت نیروهای دولتی عراق بر علیه ساکنان اشرف
۲- فراهم کردن سریع خدمات درمانی و امکانات پزشکی برای مصدومان و مجروحین واقعه
٣- تشکیل کمیته حقیقت یاب و بی طرف از سوی سازمان ملل با مشارکت نهاد های معتبر حقوق بشری تا به تحقیق در خصوص چگونگی شکل گیری فاجعه و شناسایی و مجازات عاملان و مسببان بپردازد.
۴- خویشتن داری دولت عراق و تمرکز بر پیدا کردن راه حل حقوقی ، قانونی و غیر نظامی مبتنی بر رعایت حقوق انسانی ساکنان اشرف و حق اعمال حاکمیت دولت عراق
اسامی امضا کنندگان اولیه:
رامین احمدی
اردوان ارشاد
بیژن افتخاری
علی افشاری
صفورا الیاسی
مهدی امینی
نیکنام امینی
محمد امینی
احمد باطبی
مهران براتی
محمد برزنجه
محمد برقعی
شهلا بهار دوست
کتایون پزشکی
احمد تقوایی
رضا جعفریان
پویا جهاندار
رضا چرندابی
ستاره حسن پور
علی حسین طالشی
بیژن حکمت
مصطفی خسروی
فریبا داوودی مهاجر
فرشاد دوستی
شیده رضایی
تارا سپهری فر
سلمان سیما
حسن شریعتمداری
محمد رضا شکوهی فرد
محمد صادقی
کوروش صحتی
حمید رضا ظریفی نیا
شهره عاصمی
غلام عباسی
علی عبدی
ناصح فریدی
فیروزه فولادی
پروین قاسمی
سعید قاسمی نژاد
امیر حسین گنجبخش
حسین ماهوتی ها
مجید محمدی
فرشاد محمدی
پویان محمودیان
پرویز مختاری
مهرداد مشایخی
مرتضی ملک محمدی
علی اکبر مهدی
بهزاد مهرانی
بهناز مهرانی
روزبه میر ابراهیمی
مهران میر فخرائی
بورگان نظامی
مهدی نوربخش
رحیم همتی
پروانه وحید منش
افرادی که می خواهند نامه زیر را امضا کنند می توانند از لینک زیر استفاده کنند:
www.PetitionOnline.com
اخبار روز
بزرگداشت روز جهانی کارگر در یازدهم اردیبهشت سال ۱۳۹۰، در فضای دگرگونی خواهی و در تداوم جنبش پُرتوان کارگری و جنبش سبز همچون فرازی از جنبش دموکراسی خواهی مردم ایران، از اهمیت فراوانی برخوردار است.امروز ۳۲ سال از انقلاب بهمن 57 که یکی از خواست هایش عدالت اجتماعی بود میگذرد. طبقه کارگر ایران نه تنها به عدالت اجتماعی نرسیده، بلکه از داشتن اصلیترین حق خود، یعنی داشتن تشکلهای مستقل صنفی نیز محروم است. جمهوری اسلامی به جـای پاســخ مثبت به درخواستهای به حق کارگران، هر گونه دادخواهی را، با اخراج، سرکوب، زنــدان و شکنجــه پاسخ میدهد. اسالو مبارز سندیکالیست مستقل و سمبل کارگران زندانی، که به خاطر دفاع از منافع کارگران و زحمتکشان ایران به 6 سال زندان محکوم شده است، به رغم درخواست مکرر آزادیاش از سوی مجامع بین المللی کارگری و فعالان جنبشهای مدنی همچنان در زندان به سر میبرد.
کارگران و زحمتکشان ایران، نهادها و تشکلهای مستقل کارگری و کنشگران جنبش کارگری برای تامین حقوق صنفی، اجتماعی و سیاسی خود در پیکاری سهمگین علیه حکومت استبدادی و نهادهای بزرگ انحصاری ـ نظامی و رانتخواران فاسد حاکم بر ایران درگیرند. آنها میکوشند با اعتصاب، گردهمایی، تظاهرات اعتراضی و تحصن به حقوق خود دست یابند. آگاهان جنبش کارگری و فعالان سندیکایی مبارزه قهرمانانه خود را در زیر شدیدترین فشار و سرکوب دولت جمهوری اسلامی و به بهای سنگین زندان، فقر و بیخانمانی به پیش میبرند. آنان در این نبرد عدالت خواهانه از پشتیبانی دیگر جنبشهای اجتماعی برخوردارند، امری که زمینه ساز پیوند مبارزه آنان با جنبش گسترده دموکراتیک و ملی ایران میباشد.
تشکلهای مستقل کارگری در سالیان اخیر، خواستهای جمعیت بزرگ کارگران، زحمتکشان و کارکنان بخشهای تولیدی و خدماتی را در منشورهایشان تدوین کرده اند:
مطالبات صنفی
دستمزدها ـ پرداخت فوری دستمزدهای معوقه کارگران ـ افزایش فوری حداقل دستمزدها با دخالت نظر نمایندگان منتخب مجامع عمومی کارگران. ـ تامین امنیت شغلی برای کارگران و تمامی مزدبگیران. ـ توقف اخراج و بیکارسازی کارگران. ـ لغو قراردادهای موقت و سفید امضا.
ـ افزایش حقوق بازنشستگی و رفع هرگونه تبعیض در پرداخت آن.
- بهره مندی بازنشستگان از تامین اجتماعی و خدمات درمانی.
تشکل ـ به رسمیت شناخته شدن بیقید و شرط حق ایجاد تشکلهای مستقل کارگری و حق اعتصاب. ـ برچیده شدن کلیه نهادهای دست ساز دولتی از محیط های کار.
اصلاح قوانین ـ تدوین و تصویب قانون کار جدید با دخالت مستقیم نماینده های منتخب مجامع عمومی کارگران. ـ برخورداری تمام بیکاران از بیمه بیکاری متناسب با یک زندگی انسانی تا زمان اشتغال به کار. ـ تعطیلی رسمی اول ماه مه و گنجاندن آن در تقویم رسمی کشور و لغو ممنوعیت و محدودیت برگزاری مراسم این روز.
مطالبات سیاسی و اجتماعی
ـ آزادی فوری و بی قید و شرط کلیه زندانیان سیاسی. ـ به رسمیت شناخته شدن بیقید و شرط حق اعتراض، تجمع، تحزب، آزادی بیان و آزادی مطبوعات ـ لغو فوری مجازات اعدام. ـ بررسی مجدد طرح هدفمندکردن یارانه ها با شرکت نمایندگان منتخب تشکلهای کارگری و کارمندی و متخصصین حوزه اقتصاد. ـ لغو کلیه قوانین تبعیض آمیز نسبت به زنان و تضمین برابری کامل و بیقید و شرط حقوق زنان و مردان در تمامی عرصه های زندگی خانوادگی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی. ـ برخورداری تمامی کودکان از امکانات آموزشی، رفاهی و بهداشتی یکسان و رایگان، جدا از نوع جنسیت و وابستگیهای ملی، نژادی و مذهبی آنان و موقعیت اقتصادی و اجتماعی والدین شان.
ما ایرانیان برون مرزی در روز اول ماه مه، همراه و هماهنگ با جهان کار، سندیکاها، اتحادیه ها و نهادهای کارگری به پشتیبانی از مبارزات کارگران و زحمتکشان میهنمان برای رسیدن به حقوقشان برمیخیزیم. ما بر این باوریم که رسیدن کامل به این حقوق در گرو تغییرات ساختاری در جامعه ماست.
ما با شرکت گسترده در جشن جهانی روز کارگر و با طرح شعارها و خواسته های کارگران میهنمان، بر اعتبار جنبش کارگری و نقش موثر آن در تداوم، پیشرفت و تکامل جنبش دموکراسی خواهی ایران تاکید میکنیم و میکوشیم به جنبش دادخواهانه و عدالت گسترانه کارگران و ملت ایران یاری رسانیم.
ما از آزادیخواهان، نهادهای کارگری، نهادهای حقوق بشری و عدالتخواه در سراسر جهان میخواهیم که در سالـروز اول ماه مه با برگزاری کنفرانس، سمینار، گردهمایی، راه پیمایی، نوشتن نامه به سازمان ملل، جمع آوری امضا و کارهای ابتکاری دیگر خواستار لغو قوانین ضد کارگری و آزادی زندانیان سیاسی از جمله فعالین کارگری شوند.
ما از همه نیروهای دمکرات و مترقی دعوت می کنیم تا در رسانـدن صــدای کارگران ایران به گـوش سازمانهــای جهانــی حقوق بشر و سازمانهای بین المللی کارگری، برای فراهم نمودن شرایط زندگی بهتر کارگران و یکایک مردم ایران با حداکثر توان و نیرو تلاش کنند.
ما از شهروندان، سندیکاها و سازمانهای کارگری و نهادهای بین المللی در سراسر جهان میخواهیم که نقض حقوق کارگران و سندیکاهای کارگری در ایران را محکوم کرده و برای آزادی فعالیتِ سندیکاهای کارگری در ایران یاری رسانند.
ما خواهان لغو حکم اعدام تمام زندانیان سیاسی محکوم به اعدام از جمله شیرکو معارفی و حبیب الله لطیفی میباشیم.
خواهان آزادی فوری تمام فعالان جنبش کارگری و سندیکایی از جمله بهنام ابراهیم زاده، منصور اسالو، ابراهیم اسماعیلی، رضا رخشان، رضا شهابی، غلامرضا غلامحسینی، ابراهیم مددی؛ فعالان جنبش معلمان از جمله عبدالرضا قنبری و رسول بداغی (اعضای سندیکای معلمان)؛ فعالان جنبش زنان از جمله عالیه اقدام دوست و مهدیه گلرو؛ فعالان جنبش دانشجویی از جمله بهروز جاوید تهرانی و بهاره هدایت؛ وکلای شجاعی که تنها جرمشان دفاع از زندانیان سیاسی و فعالان اجتماعی است از جمله نسرین ستوده و محمد اولیایی فرد؛ روزنامه نگاران زندانی از جمله ابولفضل عابدینی و مسعود باستانی هستیم.
ما خواهان آزادی تمام زندانیان سیاسی و پایان دادن به زندانی کردنِ همراهان جنبش سبز خانمها زهرا رهنورد و فاطمه کروبی و آقایان مهدی کروبی و میرحسین موسوی، هستیم.
برگزار کنندگان:
1- اتحاد برای ایران / بلژیک
2- اتحاد برای پیشبرد سکولار دموکراسی در ایران / آمریکای شمالی
3- انجمن پویا (برای حمایت از جامعه مدنی و مشارکت مردمی) / کلن
4- انجمن زنان ایرانی / مونترآل
5- انجمن سکو لار دموکراسی / اورنج کانتی
6- انجمن سکورلار دموکراسی / لس آنجلس
7- انجمن گفتگو و دمکراسی / پاریس
8- انجمن نسل سوم / استکهلم
9- انجمن واشنگتن
10- انجمن همبستگی / دالاس
11- انجمن همبستگی ایرانیان / هامبورگ
12- ایران آزاد - کانون دفاع از حقوق بشر، آزادی و دموکراسی / آلمان
13- ایرانیان صلح طلب / دالاس
14- بنیاد اسماعیل خویی / آتلانتا
15- پشتیبانان حقوق بشر و دمکراسی در ایران / اسن
16- جامعه مدافعان حقوق بشر و دموکراسی / هامبورک
17- جامعه دفاع از حقوق بشر و دموکراسی در ایران / سوئد
18- جبهه متحد دانشجویی / کانادا
19- جمعیت پشتیبانی از جنبش دموکراسی خواهی مردم ایران / برلین
20- جمعیت پشتیبانی از مبارزات دمکراتیک مردم ایران / کلن
21- جمعیت پشتیبانی از مبارزات مردم ایران / استکهلم
22- جمعیت دفاع از حقوق مردم ایران / اتریش
23- جمعیت دفاع از زندانیان سیاسی/ هامبورگ
24- جمعیت دفاع از زندانیان سیاسی ایران / کلن
25- حامیان مادران پارک لاله - مادران صلح / دورتموند
26- حامیان مادران پارک لاله در لس آنجلس / ولی
27- حامیان مادران پارک لاله / هامبورگ
28- حامیان مادران پارک لاله / وین
29- خانه همبستگی مهر / کلن
30- دانشجویان سبز / برمن
31- دانشجویان و جوانان موج سبز / کلن
32- دمکراسی سکولار /شیکاگو
33- شبکه همبستگی ملی ایرانیان / فرزنو
34- شبکه هواداران صلح، آزادی و عدالت اجتماعی / استکهلم
35- فدراسیون اروپرس
36- کانون دموکراتیک ایرانیان / دالاس
37- کانون ره آورد / آخن
38- کمیته 31 برای دفاع از جنبش حقوق مدنی در ایران / تولوز
39- کمیته آمریکاییان- ایرانیان پیشرو / آمریکا
40- کمیته ایران / بوستون
41- کمیته جمعی از ایرانیان نورد راین وستفالن / کلن، بن، بوخوم، اسن، دوسلدورف
42- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی / پاریس
43- کمیته نروژی- ایرانی حمایت از مبارزات مردم ایران / نروژ
44- کمیته همبستگی با مبارزات مردم ایران / شیکاگو
45- گروه 22 خرداد / هامبورگ
46- گروه مدافعان حقوق بشر برای ایران / فلوریدا
47- مونیخ همیار ایران / مونیخ
48- نهاد دفاع از دمکراسی و آزادی در ایران - ندای ایران / اتریش
اگر به عنوان یک نهاد میخواهید با سازماندهی حرکتی در شهرتان به صورت مستقل، و یا در همکاری با نهادهایی از شهر شما که در حرکت سراسری اول ماه مه شرکت دارند، به لیست برگزارکنندگان این حرکت بپیوندید، و یا میخواهید از این حرکت پشتیبانی کنید، با ایمیل زیر تماس بگیرید:
free-iran-for-all-iranians@googlegroups.com
و برای آگاهی بیشتر درمورد آکسیون های شهرهای زیر با این تلفنها و ای میلها تماس بگیرید:
• آتلانتا 770-698-0851
• بوستون 0075-836-781
• اورنج کانتی 6226-469-714
• دالاس 924-400-5272
• شیکاگو 847-970-1553
• فرزنو 559-908-1979
• لس آنجلس 818-472-9996
• نیویورک 203-570-6964
• واشنگتن دی سی 7726-340-703
• مونترال 514-624-4648
پشتیبانان
ما از حرکت سراسری ایرانیان برون مرزی یرای بزرگداشت روز جهانی کارگر و همبستگی با مبارزات کارگران ایران، پشتیبانی می کنیم.
1- انتشارات خاوران / پاریس
2- انجمن تئاتر ایران و آلمان / کلن
3- انجمن فرهنگی بیان / بلژیک
4- پشتیبانان آزادی و دموکراسی برای ایران / آتلانتا
5- تارنمای ایران امید
6- تارنمای ایران ما
7- تارنمای پرس لیت
8- سازمان ندا برای یک ایران آزاد
9- رادیو همصدا / اتاوا
10- فدراسیون یارسان / خارج از کشور
11- کانون پناهجویان ایرانی / سوئد
12- کمیته دانشجویی دفاع إز زندانیان سیاسی
13- کمیته ی کارگری سازمان خودرهاگران
14- همبستگی جهانی برای جامعه سکولار
15- همگامی، کانونها و نهادهای ایرانی در همبستگی و پشتیبانی از مبارزات مردم ایران در خارج از کشور
لینک برای امضا:
www.gopetition.com
کارگران و زحمتکشان ایران، نهادها و تشکلهای مستقل کارگری و کنشگران جنبش کارگری برای تامین حقوق صنفی، اجتماعی و سیاسی خود در پیکاری سهمگین علیه حکومت استبدادی و نهادهای بزرگ انحصاری ـ نظامی و رانتخواران فاسد حاکم بر ایران درگیرند. آنها میکوشند با اعتصاب، گردهمایی، تظاهرات اعتراضی و تحصن به حقوق خود دست یابند. آگاهان جنبش کارگری و فعالان سندیکایی مبارزه قهرمانانه خود را در زیر شدیدترین فشار و سرکوب دولت جمهوری اسلامی و به بهای سنگین زندان، فقر و بیخانمانی به پیش میبرند. آنان در این نبرد عدالت خواهانه از پشتیبانی دیگر جنبشهای اجتماعی برخوردارند، امری که زمینه ساز پیوند مبارزه آنان با جنبش گسترده دموکراتیک و ملی ایران میباشد.
تشکلهای مستقل کارگری در سالیان اخیر، خواستهای جمعیت بزرگ کارگران، زحمتکشان و کارکنان بخشهای تولیدی و خدماتی را در منشورهایشان تدوین کرده اند:
مطالبات صنفی
دستمزدها ـ پرداخت فوری دستمزدهای معوقه کارگران ـ افزایش فوری حداقل دستمزدها با دخالت نظر نمایندگان منتخب مجامع عمومی کارگران. ـ تامین امنیت شغلی برای کارگران و تمامی مزدبگیران. ـ توقف اخراج و بیکارسازی کارگران. ـ لغو قراردادهای موقت و سفید امضا.
ـ افزایش حقوق بازنشستگی و رفع هرگونه تبعیض در پرداخت آن.
- بهره مندی بازنشستگان از تامین اجتماعی و خدمات درمانی.
تشکل ـ به رسمیت شناخته شدن بیقید و شرط حق ایجاد تشکلهای مستقل کارگری و حق اعتصاب. ـ برچیده شدن کلیه نهادهای دست ساز دولتی از محیط های کار.
اصلاح قوانین ـ تدوین و تصویب قانون کار جدید با دخالت مستقیم نماینده های منتخب مجامع عمومی کارگران. ـ برخورداری تمام بیکاران از بیمه بیکاری متناسب با یک زندگی انسانی تا زمان اشتغال به کار. ـ تعطیلی رسمی اول ماه مه و گنجاندن آن در تقویم رسمی کشور و لغو ممنوعیت و محدودیت برگزاری مراسم این روز.
مطالبات سیاسی و اجتماعی
ـ آزادی فوری و بی قید و شرط کلیه زندانیان سیاسی. ـ به رسمیت شناخته شدن بیقید و شرط حق اعتراض، تجمع، تحزب، آزادی بیان و آزادی مطبوعات ـ لغو فوری مجازات اعدام. ـ بررسی مجدد طرح هدفمندکردن یارانه ها با شرکت نمایندگان منتخب تشکلهای کارگری و کارمندی و متخصصین حوزه اقتصاد. ـ لغو کلیه قوانین تبعیض آمیز نسبت به زنان و تضمین برابری کامل و بیقید و شرط حقوق زنان و مردان در تمامی عرصه های زندگی خانوادگی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی. ـ برخورداری تمامی کودکان از امکانات آموزشی، رفاهی و بهداشتی یکسان و رایگان، جدا از نوع جنسیت و وابستگیهای ملی، نژادی و مذهبی آنان و موقعیت اقتصادی و اجتماعی والدین شان.
ما ایرانیان برون مرزی در روز اول ماه مه، همراه و هماهنگ با جهان کار، سندیکاها، اتحادیه ها و نهادهای کارگری به پشتیبانی از مبارزات کارگران و زحمتکشان میهنمان برای رسیدن به حقوقشان برمیخیزیم. ما بر این باوریم که رسیدن کامل به این حقوق در گرو تغییرات ساختاری در جامعه ماست.
ما با شرکت گسترده در جشن جهانی روز کارگر و با طرح شعارها و خواسته های کارگران میهنمان، بر اعتبار جنبش کارگری و نقش موثر آن در تداوم، پیشرفت و تکامل جنبش دموکراسی خواهی ایران تاکید میکنیم و میکوشیم به جنبش دادخواهانه و عدالت گسترانه کارگران و ملت ایران یاری رسانیم.
ما از آزادیخواهان، نهادهای کارگری، نهادهای حقوق بشری و عدالتخواه در سراسر جهان میخواهیم که در سالـروز اول ماه مه با برگزاری کنفرانس، سمینار، گردهمایی، راه پیمایی، نوشتن نامه به سازمان ملل، جمع آوری امضا و کارهای ابتکاری دیگر خواستار لغو قوانین ضد کارگری و آزادی زندانیان سیاسی از جمله فعالین کارگری شوند.
ما از همه نیروهای دمکرات و مترقی دعوت می کنیم تا در رسانـدن صــدای کارگران ایران به گـوش سازمانهــای جهانــی حقوق بشر و سازمانهای بین المللی کارگری، برای فراهم نمودن شرایط زندگی بهتر کارگران و یکایک مردم ایران با حداکثر توان و نیرو تلاش کنند.
ما از شهروندان، سندیکاها و سازمانهای کارگری و نهادهای بین المللی در سراسر جهان میخواهیم که نقض حقوق کارگران و سندیکاهای کارگری در ایران را محکوم کرده و برای آزادی فعالیتِ سندیکاهای کارگری در ایران یاری رسانند.
ما خواهان لغو حکم اعدام تمام زندانیان سیاسی محکوم به اعدام از جمله شیرکو معارفی و حبیب الله لطیفی میباشیم.
خواهان آزادی فوری تمام فعالان جنبش کارگری و سندیکایی از جمله بهنام ابراهیم زاده، منصور اسالو، ابراهیم اسماعیلی، رضا رخشان، رضا شهابی، غلامرضا غلامحسینی، ابراهیم مددی؛ فعالان جنبش معلمان از جمله عبدالرضا قنبری و رسول بداغی (اعضای سندیکای معلمان)؛ فعالان جنبش زنان از جمله عالیه اقدام دوست و مهدیه گلرو؛ فعالان جنبش دانشجویی از جمله بهروز جاوید تهرانی و بهاره هدایت؛ وکلای شجاعی که تنها جرمشان دفاع از زندانیان سیاسی و فعالان اجتماعی است از جمله نسرین ستوده و محمد اولیایی فرد؛ روزنامه نگاران زندانی از جمله ابولفضل عابدینی و مسعود باستانی هستیم.
ما خواهان آزادی تمام زندانیان سیاسی و پایان دادن به زندانی کردنِ همراهان جنبش سبز خانمها زهرا رهنورد و فاطمه کروبی و آقایان مهدی کروبی و میرحسین موسوی، هستیم.
برگزار کنندگان:
1- اتحاد برای ایران / بلژیک
2- اتحاد برای پیشبرد سکولار دموکراسی در ایران / آمریکای شمالی
3- انجمن پویا (برای حمایت از جامعه مدنی و مشارکت مردمی) / کلن
4- انجمن زنان ایرانی / مونترآل
5- انجمن سکو لار دموکراسی / اورنج کانتی
6- انجمن سکورلار دموکراسی / لس آنجلس
7- انجمن گفتگو و دمکراسی / پاریس
8- انجمن نسل سوم / استکهلم
9- انجمن واشنگتن
10- انجمن همبستگی / دالاس
11- انجمن همبستگی ایرانیان / هامبورگ
12- ایران آزاد - کانون دفاع از حقوق بشر، آزادی و دموکراسی / آلمان
13- ایرانیان صلح طلب / دالاس
14- بنیاد اسماعیل خویی / آتلانتا
15- پشتیبانان حقوق بشر و دمکراسی در ایران / اسن
16- جامعه مدافعان حقوق بشر و دموکراسی / هامبورک
17- جامعه دفاع از حقوق بشر و دموکراسی در ایران / سوئد
18- جبهه متحد دانشجویی / کانادا
19- جمعیت پشتیبانی از جنبش دموکراسی خواهی مردم ایران / برلین
20- جمعیت پشتیبانی از مبارزات دمکراتیک مردم ایران / کلن
21- جمعیت پشتیبانی از مبارزات مردم ایران / استکهلم
22- جمعیت دفاع از حقوق مردم ایران / اتریش
23- جمعیت دفاع از زندانیان سیاسی/ هامبورگ
24- جمعیت دفاع از زندانیان سیاسی ایران / کلن
25- حامیان مادران پارک لاله - مادران صلح / دورتموند
26- حامیان مادران پارک لاله در لس آنجلس / ولی
27- حامیان مادران پارک لاله / هامبورگ
28- حامیان مادران پارک لاله / وین
29- خانه همبستگی مهر / کلن
30- دانشجویان سبز / برمن
31- دانشجویان و جوانان موج سبز / کلن
32- دمکراسی سکولار /شیکاگو
33- شبکه همبستگی ملی ایرانیان / فرزنو
34- شبکه هواداران صلح، آزادی و عدالت اجتماعی / استکهلم
35- فدراسیون اروپرس
36- کانون دموکراتیک ایرانیان / دالاس
37- کانون ره آورد / آخن
38- کمیته 31 برای دفاع از جنبش حقوق مدنی در ایران / تولوز
39- کمیته آمریکاییان- ایرانیان پیشرو / آمریکا
40- کمیته ایران / بوستون
41- کمیته جمعی از ایرانیان نورد راین وستفالن / کلن، بن، بوخوم، اسن، دوسلدورف
42- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی / پاریس
43- کمیته نروژی- ایرانی حمایت از مبارزات مردم ایران / نروژ
44- کمیته همبستگی با مبارزات مردم ایران / شیکاگو
45- گروه 22 خرداد / هامبورگ
46- گروه مدافعان حقوق بشر برای ایران / فلوریدا
47- مونیخ همیار ایران / مونیخ
48- نهاد دفاع از دمکراسی و آزادی در ایران - ندای ایران / اتریش
اگر به عنوان یک نهاد میخواهید با سازماندهی حرکتی در شهرتان به صورت مستقل، و یا در همکاری با نهادهایی از شهر شما که در حرکت سراسری اول ماه مه شرکت دارند، به لیست برگزارکنندگان این حرکت بپیوندید، و یا میخواهید از این حرکت پشتیبانی کنید، با ایمیل زیر تماس بگیرید:
free-iran-for-all-iranians@googlegroups.com
و برای آگاهی بیشتر درمورد آکسیون های شهرهای زیر با این تلفنها و ای میلها تماس بگیرید:
• آتلانتا 770-698-0851
• بوستون 0075-836-781
• اورنج کانتی 6226-469-714
• دالاس 924-400-5272
• شیکاگو 847-970-1553
• فرزنو 559-908-1979
• لس آنجلس 818-472-9996
• نیویورک 203-570-6964
• واشنگتن دی سی 7726-340-703
• مونترال 514-624-4648
پشتیبانان
ما از حرکت سراسری ایرانیان برون مرزی یرای بزرگداشت روز جهانی کارگر و همبستگی با مبارزات کارگران ایران، پشتیبانی می کنیم.
1- انتشارات خاوران / پاریس
2- انجمن تئاتر ایران و آلمان / کلن
3- انجمن فرهنگی بیان / بلژیک
4- پشتیبانان آزادی و دموکراسی برای ایران / آتلانتا
5- تارنمای ایران امید
6- تارنمای ایران ما
7- تارنمای پرس لیت
8- سازمان ندا برای یک ایران آزاد
9- رادیو همصدا / اتاوا
10- فدراسیون یارسان / خارج از کشور
11- کانون پناهجویان ایرانی / سوئد
12- کمیته دانشجویی دفاع إز زندانیان سیاسی
13- کمیته ی کارگری سازمان خودرهاگران
14- همبستگی جهانی برای جامعه سکولار
15- همگامی، کانونها و نهادهای ایرانی در همبستگی و پشتیبانی از مبارزات مردم ایران در خارج از کشور
لینک برای امضا:
www.gopetition.com
بیانیه جمعی از روزنامه نگاران، نویسندگان و هنرمندان ایرانی در تبعید خطاب به مردم ایران
ما هم روزنامه نگار و نویسنده ایم، اما صدای ما سانسور می شود!
جریان اصلی رسانه های فارسی زبان در خارج از کشور ناقض آزادی بیان است
سال ۱۳۹۰ را در حالی آغاز می کنیم که مبارزه با دیکتاتوری مذهبی در ایران اوج تازه ای یافته است، بسیاری از ایرانیان در داخل و خارج از کشور دریافته اند که جمهوری اسلامی رژیمی اصلاح پذیر نیست و تنها راه پیش روی ما بنای یک جمهوری آزاد و دمکراتیک مبتنی بر اصول حقوق بشر و دمکراسیِ بدون واسطه است.
اگرچه رژیم جمهوری اسلامی در داخل کشور با سانسور و دربند کشیدن روزنامه نگاران، هنرمندان و روشنفکران تلاش می کند تا صدای جنبش مردم را خاموش سازد اما امواج انقلابی خواسته های رادیکال مردم هر روز بیش از قبل به خروش در می آید و شبکه های اجتماعی و رسانه های آلترناتیو تنها روزنه باقی مانده در برابر سرکوب و خفقان کنونی محسوب می شوند.
در چنین فضایی جریان اصلی رسانه های فارسی زبان در خارج از کشور به دلایل گوناگون از جمله لابی گری و سیاست های کشورهای اروپایی و آمریکا در پی تقویت و بازنمایی جریان اصلاحات است، جریانی که از فردای نمایش انتخابات سال هشتاد و هشت تمام تلاش خود را برای به انحراف کشیدن مسیر جنبش و تقلیل آن به یک «بازی بزرگان» و «اختلافات درونی» به کار بست و دست آخر بازی را به حریف واگذار کرد و کنج عزلت گرفت.
رسانه های جریان اصلی با در اختیار داشتن دهها شبکه تلویزیونی، رادیویی و وب سایت هایی که هزینه آنها مستقیما از سوی دولت ها یا نهادهایی که در پی جایگزین کردن یک جناح به جای جناح دیگر در بازی قدرت هستند، تامین می شود در اغلب مواقع تنها صدای اصلاح طلبان را به گوش ایرانیان می رسانند و می کوشند تا چنین وانمود کنند که آلترناتیو دیگری جز اصلاح طلبان برای جناح حاکم در جمهوری اسلامی وجود ندارد.
از سوی دیگر برخی از روزنامه نگاران اصلاح طلب نیز که در سالهای اخیر به خارج از کشور آمده اند به جای پاسداشت آزادی بیان خود با ایجاد نهادها و رسانه هایی انحصاری که در آن هر صدای مخالفی را سانسور می کنند، تلاش می کنند تا سیطره خود بر جریان رسانه ای و اطلاع رسانی را همچنان حفظ کنند و با حزبی کردن و جناحی کردن فعالیت رسانه ای خود دایره ای از «کارمند- روزنامه نگار» خودی در برابر روزنامه نگاران و نویسندگان مستقل ایجاد کنند.
ما، گروهی از روزنامه نگاران، نویسندگان و هنرمندان ایرانی در تبعید ضمن تبریک آغاز سال نو و به امید دستیابی مردم کشورمان به آزادی و پیروزی تاکید می کنیم که جریان اصلی رسانه های فارسی زبان در خارج از کشور نیز دست کمی از وضعیت انحصاری رسانه ها در داخل کشور ندارد و روزنامه نگاران، نویسندگان و هنرمندان ایرانی در خارج از کشور نیز در برابر آنها کمابیش با همان مشکل فقدان آزادی بیان و سانسور روبرو هستند.
ما همچنین تاکید می کنیم که صدایی که از سوی این رسانه های انحصار طلب در خارج از کشور به گوش مردم ایران و جهانیان می رسد، صدای مردم ایران و صدای همه روشنفکران نیست بلکه نماینده بخشی از بدنه جدا شده از رژیم است که در پی تغییرات و مرمت جزئی در نظامی ست که از سرتا پا ناقض اساسی ترین حقوق و آزادیهای فردی و اجتماعی ایرانیان است.
صدای ما در این رسانه ها شنیده نمی شود، این رسانه ها نماینده همه مردم ایران که شعار جمهوری ایرانی را در تظاهرات خود سر می دهند نیستند.
روزنامه نگاران، نویسندگان و هنرمندان ایرانی در تبعید- فروردین ۱٣۹۰
امید حبیبی نیا (روزنامه نگار و پژوهشگر ارتباطات)، مسعود روحانی (روزنامه نگار)، پریسا ساعد (روزنامه نگار)، کامبیز سلطانین (روزنامه نگار)، ناهید سروستانی (فیلمساز)، فرح شیلندری (مستند ساز)، احمد صفا (روزنامه نگار)، لیلا قبادی (تهیه کننده سینما)، هلن همتی (نویسنده)، سیروس ملکوتی (نویسنده)، جمیله ندایی (فیلمساز)، بصیر نصیبی (نویسنده و فیلمساز).
ما هم روزنامه نگار و نویسنده ایم، اما صدای ما سانسور می شود!
جریان اصلی رسانه های فارسی زبان در خارج از کشور ناقض آزادی بیان است
سال ۱۳۹۰ را در حالی آغاز می کنیم که مبارزه با دیکتاتوری مذهبی در ایران اوج تازه ای یافته است، بسیاری از ایرانیان در داخل و خارج از کشور دریافته اند که جمهوری اسلامی رژیمی اصلاح پذیر نیست و تنها راه پیش روی ما بنای یک جمهوری آزاد و دمکراتیک مبتنی بر اصول حقوق بشر و دمکراسیِ بدون واسطه است.
اگرچه رژیم جمهوری اسلامی در داخل کشور با سانسور و دربند کشیدن روزنامه نگاران، هنرمندان و روشنفکران تلاش می کند تا صدای جنبش مردم را خاموش سازد اما امواج انقلابی خواسته های رادیکال مردم هر روز بیش از قبل به خروش در می آید و شبکه های اجتماعی و رسانه های آلترناتیو تنها روزنه باقی مانده در برابر سرکوب و خفقان کنونی محسوب می شوند.
در چنین فضایی جریان اصلی رسانه های فارسی زبان در خارج از کشور به دلایل گوناگون از جمله لابی گری و سیاست های کشورهای اروپایی و آمریکا در پی تقویت و بازنمایی جریان اصلاحات است، جریانی که از فردای نمایش انتخابات سال هشتاد و هشت تمام تلاش خود را برای به انحراف کشیدن مسیر جنبش و تقلیل آن به یک «بازی بزرگان» و «اختلافات درونی» به کار بست و دست آخر بازی را به حریف واگذار کرد و کنج عزلت گرفت.
رسانه های جریان اصلی با در اختیار داشتن دهها شبکه تلویزیونی، رادیویی و وب سایت هایی که هزینه آنها مستقیما از سوی دولت ها یا نهادهایی که در پی جایگزین کردن یک جناح به جای جناح دیگر در بازی قدرت هستند، تامین می شود در اغلب مواقع تنها صدای اصلاح طلبان را به گوش ایرانیان می رسانند و می کوشند تا چنین وانمود کنند که آلترناتیو دیگری جز اصلاح طلبان برای جناح حاکم در جمهوری اسلامی وجود ندارد.
از سوی دیگر برخی از روزنامه نگاران اصلاح طلب نیز که در سالهای اخیر به خارج از کشور آمده اند به جای پاسداشت آزادی بیان خود با ایجاد نهادها و رسانه هایی انحصاری که در آن هر صدای مخالفی را سانسور می کنند، تلاش می کنند تا سیطره خود بر جریان رسانه ای و اطلاع رسانی را همچنان حفظ کنند و با حزبی کردن و جناحی کردن فعالیت رسانه ای خود دایره ای از «کارمند- روزنامه نگار» خودی در برابر روزنامه نگاران و نویسندگان مستقل ایجاد کنند.
ما، گروهی از روزنامه نگاران، نویسندگان و هنرمندان ایرانی در تبعید ضمن تبریک آغاز سال نو و به امید دستیابی مردم کشورمان به آزادی و پیروزی تاکید می کنیم که جریان اصلی رسانه های فارسی زبان در خارج از کشور نیز دست کمی از وضعیت انحصاری رسانه ها در داخل کشور ندارد و روزنامه نگاران، نویسندگان و هنرمندان ایرانی در خارج از کشور نیز در برابر آنها کمابیش با همان مشکل فقدان آزادی بیان و سانسور روبرو هستند.
ما همچنین تاکید می کنیم که صدایی که از سوی این رسانه های انحصار طلب در خارج از کشور به گوش مردم ایران و جهانیان می رسد، صدای مردم ایران و صدای همه روشنفکران نیست بلکه نماینده بخشی از بدنه جدا شده از رژیم است که در پی تغییرات و مرمت جزئی در نظامی ست که از سرتا پا ناقض اساسی ترین حقوق و آزادیهای فردی و اجتماعی ایرانیان است.
صدای ما در این رسانه ها شنیده نمی شود، این رسانه ها نماینده همه مردم ایران که شعار جمهوری ایرانی را در تظاهرات خود سر می دهند نیستند.
روزنامه نگاران، نویسندگان و هنرمندان ایرانی در تبعید- فروردین ۱٣۹۰
امید حبیبی نیا (روزنامه نگار و پژوهشگر ارتباطات)، مسعود روحانی (روزنامه نگار)، پریسا ساعد (روزنامه نگار)، کامبیز سلطانین (روزنامه نگار)، ناهید سروستانی (فیلمساز)، فرح شیلندری (مستند ساز)، احمد صفا (روزنامه نگار)، لیلا قبادی (تهیه کننده سینما)، هلن همتی (نویسنده)، سیروس ملکوتی (نویسنده)، جمیله ندایی (فیلمساز)، بصیر نصیبی (نویسنده و فیلمساز).
--
Mit Freundlichen Grüßen
Shahla Bahardoost
http://i-sabz-yaani-watan.blogspot.com
www.bahardoost.org
www.bahardoost.de
www.bahardoost.info
Shahla Bahardoost
http://i-sabz-yaani-watan.blogspot.com
www.bahardoost.org
www.bahardoost.de
www.bahardoost.info
Sie erhalten diese Nachricht, weil Sie Mitglied sind von Google
Groups-Gruppe "Ma Bishomarim".
Für das Erstellen von Beiträgen in dieser Gruppe senden Sie eine E-Mail
an mabishomarim@googlegroups.com
Um sich von dieser Gruppe abzumelden, senden Sie eine E-Mail an
mabishomarim+unsubscribe@googlegroups.com
Weitere Optionen finden Sie in dieser Gruppe unter
http://groups.google.de/group/mabishomarim?hl=de
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر